Od zawsze myślałem o robocie modela chodzącego po światowych wybiegach u najwybitniejszych projektantów. Kilka miesięcy temu otrzymałem propozycję wzięcia udziału w sesji reklamowej jednej z firm produkujących wyroby z nabiału – jogurt, kefir, ser biały. Nie zwlekając długo przystałem na propozycję. Sesja miała się odbyć w pomieszczeniu fotograficznym w budynku niedaleko mojej okolicy. Estetyczne, chłodne, w pełni zaadaptowane do robienia profesjonalnych ujęć. W pomieszczeniu była trójka osób – najważniejszy fotograf, makijażystka a także spec od scenografii oraz doboru odpowiedniego światła – jak się potem dowiedziałem będący w największym wymiarze odpowiedzialny za powodzenie sesji. Zleceniodawca zapragnął modela (w tym przypadku mnie) do reklam zewnętrznych – billboardów, posterów oraz tych będących w mediach drukowanych. Jako, że reklama odnosiła się do dietetycznych jogurtów z owocami motywem dominującym miały być czereśnie, słońce, zieleń – po prostu przyroda. Pozowałem głównie szczerząc się od ucha do ucha. Byłem rozliczany z tego aby w jak najbardziej przekonujący sposób wyrazić swój niepohamowany zachwyt nad nowym jogurtem. Ja się zachwycałem, a fotograf robił zdjęcia
2. Nic trudnego, a zajęcie świetnie płatne. Robienie zdjęć trwało około kilka godzin, w ciągu których zjadłem od 4 do 6 jogurtów (całe szczęście, że nie była to reklama pasztetu). Fotki w których uczestniczyłem były tylko pierwszą częścią procesu. Musiały one zostać obrobione, zatwierdzone, wyłonione, by potem eksperci mogli wymyślić wpadający w ucho slogan reklamowy i zaplanować kampanię w czasie. Reklamy w gazetach i na ulicach pojawiły się dopiero po kilkudziesięciu dniach od mojej wizyty studiu fotograficznym, a reklamowany towar ukazywać się na półkach sklepowych krótko potem. Nie wiem czy dobrze się sprzedawał, ale potwierdzam, że w podobnej sesji partycypowałbym raz jeszcze.